Piet van Eeghen probeert z'n tanden te laten zien en de lieve vrede te bewaren in zijn tweede programma ‘De Lieve Vrede’.

Waar Piet van Eeghen in zijn volgens het NRC ‘sterke eerste cabaretprogramma’ zijn eigen geest op een grappige en originele manier onder de loep nam, breekt hij zich het hoofd over alles wat er tussen hem en zijn ‘medemens’ gebeurt in zijn tweede programma ‘De Lieve Vrede’.

Naar anderen hunkeren, maar ze achter het behang willen plakken als ze er zijn. Met knikkende knieën een vuist maken en ondertussen tien jaar docent zijn. Ongemakkelijk schuifelen bij fysiek contact, maar in tranen uitbarsten bij de eerste de beste hug. Kortom: een vat vol tegenstrijdigheden dat Piet moét bespreken en bezingen. Met absurdistische liedjes, kronkelige hersenspinsels en geestige ontboezemingen neemt Piet je in ‘De Lieve Vrede’ mee in zijn pogingen om een evenwicht te vinden tussen je tanden laten zien en de lieve vrede bewaren.

Over zijn eerste programma ‘De Verlichting Nabij’ schreef:

NRC ★★★★: ‘Sterke eerste cabaretvoorstelling… Een interessante cabaretier en podiumpersoonlijkheid… Van Eeghen laat goed zien dat cabaret meer is dan praten en grapjes maken. Grappig is hij overigens ook… Annie MG. Schmidtprijs waardig.’

de Volkskrant: ‘In zijn eerste show lukt het Piet van Eeghen om het publiek tot het einde te vermaken met slimme en komische liedjes.’

Theaterkrant: ‘Van Eeghen geeft steeds opnieuw blijk van een eigen, droogkomische, originele invalshoek. Hij is innemend, grappig en aaibaar... Ooit was Van Eeghen wiskundedocent...wat fijn voor ons dat hij ervoor koos om zijn hart te volgen, in het diepe te springen en nu cabaretier te zijn.'